ZESPÓŁ SZKÓŁ MEDYCZNYCH (27)

Na pl. Orła Białego obok banku stoi barokowy gmach zbudowany na miejscu budynków zniszczonych w 1713 r.

Budowę rozpoczął kanclerz Filip Otto von Grumbkow. Pozwolenie uzyskał w 1723 r. Projektantem był Piotr von Montarques, pochodzący z Langwedocji, szef pruskiego korpusu inżynierskiego. Gmach miał 37 m długości i 16 m szerokości. Doradcą F.O. Grumbkowa był twórca kościołów garnizonowych w Berlinie i w Poczdamie - Filip Gerlach. Nadworny rzeźbiarz berliński Johann Georg Glume w 1724 r. wykonał attykę i zachowane do dzisiaj wazy z piaskowca pochodzącego z Pirny. Początkowo w zwieńczeniu attyki stała rzeźba kobiety, którą niesłusznie utożsamiano ze wspomnianą Florą. W 1726 r. gmach został ukończony. Zamieszkał w nim F.O. Grumbkow.

W latach 1757-1763 mieszkał w nim książę Fryderyk Eugeniusz von Wźrttemberg z małżonką. W 1759 r. urodziła się im córka Zofia Dorota Luiza, która w 1776 r. została drugą żoną owdowiałego cara Pawła I Fiodorowicza. Był on synem carycy Katarzyny II Aleksiejewny urodzonej w 1729 r. w Szczecinie. Maria Fiodorowna, w ciągu dwudziestopięcioletniego małżeństwa z carem Pawłem I, urodziła dziesięcioro dzieci, zyskując przydomek "matki carów". Dwie caryce, tj. teściowa i synowa pochodziły więc z tego samego miasta.

W 1782 r., po wymarciu pomorskiej linii rodu von Grumbkowa, gmach zakupił szczeciński kupiec Jakub Fryderyk Wietzlow, którego następcy zamieszkiwali go do 1890 r. Wówczas odkupiony został przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe i do następnego roku przeprowadzono w nim gruntowną przebudowę. Mury zewnętrzne pokryto licowaną sylikatową cegłą i zmieniono dekorację zewnętrznej fasady.

W oknach parteru umieszczono ozdobne kraty. W tympanonie - herb z Gryfem Pomorskim, a pod nim głowa kobiety. Z lewej strony herbu znajdują się motywy roślinne, kotwica z liną opartą o stojącą beczkę, koło zębate i poler cumowniczy. Z prawej motywy roślinne, dwie księgi, symbole sztuki lekarskiej - wąż eskulapa na lasce oraz beczka, skrzynia i zwinięta lina. Na wierzchołku tympanonu znajduje się oparty na dwóch lwach globus z wytłoczonymi lądami opasanymi wstęgą.

Znana szczecińska przepowiednia głosi, że globus spadnie z dachu, gdy absolwentką szkoły zostanie dziewica... Ostatni raz spadł w 1990 r...

Od 1961 r. gmach jest siedzibą Zespołu Szkół Medycznych.

Przechodzimy do skrzyżowania ulic Staromłyńskiej i Łaziebnej.

W średniowieczu stała tutaj łaźnia przeznaczona "tylko dla Słowian".

Kroniki odnotowały, że 7 marca 1658 r. przy ulicy tej wybuchł wielki pożar, który został w porę opanowany. Objawił się jednak złowróżbny znak. Kiedy chciano uderzyć na trwogę w środkowy dzwon kościoła Mariackiego, serce dzwonu pękło.

Historyczna nazwa ulicy Młyńskiej wywodzi się od zlokalizowanych tutaj młynów - miejskiego, później klasztornego i książęcego - napędzanych końmi. Uważa się, że młyny musiały istnieć przed 1268 r., gdyż bramę miejską, wzmiankowaną w tym okresie, nazywano Bramą Młyńską. Od czasu wizyty króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III wraz z małżonką Luizą w marcu 1806 r. nazwano ulicę imieniem królowej.