MIEJSCE NARODZIN KATARZYNY II (23)

Przechodzimy do narożnego budynku przy ul. Farnej 1. W 1889 r. na jego ścianie umieszczono płytę z brązowego granitu o wymiarach 161 x 89 cm i grubości ok. 5 cm z dwujęzycznym napisem:

In diesem Hause hat am 2 Mai (21 April) 1729 die Kaiserin Katherine die Grosse von Russland das Licht der Welt erblick.

Tablicę umieszczono w 160 lat po urodzeniu się w tym domu księżniczki Zofii Augusty Fryderyki von AnhaltZerbst, córki komendanta pruskiej twierdzy Szczecin.

Księżniczka w 1745 r. poślubiła cara Rosji Piotra III Ulrika z Holsztynu, przyjęła chrzest prawosławny i imię Katarzyna II, a w 1762 r. po tragicznej śmierci męża została imperatorową Rosji. Nie zapomniała o swoim rodzinnym mieście, ofiarowując mu między innymi zbiór 23 pamiątkowych medali, które umieszczone zostały w Ratuszu Miejskim.

Wspomniana tablica decyzją Wydziału Politycznego Urzędu Wojewódzkiego została zdjęta w 1949 r. i złożona w piwnicach Muzeum Narodowego w Szczecinie.

Za gmachem urodzin carycy Katarzyny II w prawo biegnie ul. Koński Kierat. W średniowieczu stała tam apteka, obok niej dom żeglarza i prawdopodobnie koński młyn kieratowy (pod nr. 11). Obok (pod nr. 12) w latach 1384-1412 stał dom burmistrza miasta Otto Jageteuffela.

Dom burmistrza, po jego śmierci 9 września 1412 r., został przekazany Kolegium. Pobierało w nim nauki 24 chłopców. W 1469 r., gdy dom Jageteuffela okazał się za mały i był w złym stanie technicznym, Kolegium przeniesiono na ul. Mariacką 5 do domu ofiarowanego przez Dinniesa von der Osten.

W XVI w. była tutaj zbrojownia. W północno-zachodnim narożniku ulic Koński Kierat i Mariackiej w średniowieczu znajdowała się tzw. górna piwnica miejska. Od 1681 nazywano ją Packhaus, a w 1721 r. umieszczono tu urząd poczty pruskiej i szkołę przędzalniczą. Po 1724 r. Packhaus przeniesiono na Łasztownię.

W miejscu obecnej stacji obsługi samochodów od 1855 r. działała firma piekarnicza Gustav Colas (zał. w 1814 r.), której właścicielem był Emil Colas. Ten ostatni był nadwornym piekarzem Jego Majestatu Cesarzowej i Cesarza. Firma szczyciła się zdobyciem wielu międzynarodowych nagród, medali i wyróżnień. Od 1858 r. obok działała fabryka wyrobów papierniczych, założona przez Johanna Gotthelfa Prüfera. W pierwszej połowie XIX w. stała przy niej restauracja.

W roku 1894, w miejscu zbrojowni, a później restauracji, podjęto budowę łaźni miejskiej i pływalni krytej. Początkowo zbudowano gmach z wannami i małą pływalnię (basen 18 x 8,4 m).

W latach 1900-1901 powstały łaźnie rzymskie i ruskie oraz większy basen (22,51 x 8,95 m). Z uwagi na znacznie posunięty proces zagrzybienia w 1982 r. pływalnie i łaźnie zlikwidowano, zachowując frontowe budynki (14, 15 i 16). Na elewacji jednego z nich zachowany kartusz z gryfem, fryz arkadowy i głowa delfina. Naprzeciwko obecnego warsztatu samochodowego na przełomie XVII/XVIII w. mieszkał generał lejtnant von Borcke, u którego zatrzymywał się król pruski Fryderyk I.

Idąc dalej ul. Farną przechodzimy skrzyżowanie z ul. Grodzką. W rejonie obecnego skrzyżowania znajdował się w średniowieczu Rynek Węglowy. Dawniej przy wylocie ul. Mariackiej do ul. Grodzkiej mieszkał sprzedawca wódek Jźrgen Brandt. Była tam też winiarnia (1608 r.) oraz gospoda "Trzy Kolumny".