|
Budynek Muzeum Narodowego powstał jako trzeci w kolejności zabudowy tarasów (proj. Wilhelm Meyer-Schwartau). Gmach zbudowany został na planie litery "E". Otwarcia muzeum dokonano 23 czerwca 1913 r. Jego pierwszym dyrektorem został dr Ritzlow. W piwnicach i w dwóch narożnych pomieszczeniach parteru umieszczono zbiory archeologiczne. W podziemiach znajdowała się egzotyczna diorama z wypchanym nosorożcem w tle afrykańskiego buszu. Kultura i sztuka prezentowane były na parterze wokół klatki schodowej. Monety eksponowano w środkowej części skrzydła północnego. Do cenniejszych zbiorów należał pomnik Colleoniego dłuta Veroccia i "Mojżesz" Michała Anioła. W muzeum znajdowały się modele okrętów i statków wyprodukowanych przez stocznie szczecińskie. W latach 1934-1939 kustoszem muzeum był Otto Holtze, a po jego śmierci Friedrich Endell. Zbiory muzeum zostały wywiezione 21 marca 1945 r. do zamku Coburg w Niemczech. Po wojnie otwarcia pierwszego w Polsce Muzeum Morskiego dokonano w tym gmachu 29 czerwca 1948 r. W 1950 r. zlikwidowano Muzeum Morskie, a zbiory trafiły do Muzeum Miejskiego. Antyczna kolekcja zbioru rodziny Dohrnów i konny posąg Colleoniego zostały przekazane do Warszawy. W 1970 r. w Szczecinie powołano Muzeum Narodowe.
Obecnie na parterze w skrzydle południowym prezentowane są zbiory archeologiczne z pradziejów Pomorza do wczesnego średniowiecza, czyli do ustabilizowania się osadnictwa słowiańskiego na tych ziemiach. Za klatką schodową i pod świetlikiem znajdują się zbiory ze słowiańskiej przeszłości Pomorza. W skrzydle północnym prezentowane są dzieje żeglugi bałtyckiej i Polska na morzu w dwudziestoleciu międzywojennym. Na I piętrze w skrzydle południowym znajdują się zbiory pochodzące z wypraw szczecińskich archeologów do Afryki, a wyżej z Ameryki Południowej i Polinezji. W ostatnich latach powstała ekspozycja azjatycka. W skrzydle północnym prezentowane są wystawy okresowe, m.in. malarstwo marynistyczne. Na wyższych piętrach znajduje się siedziba Teatru Współczesnego. W kasie muzeum można kupić atrakcyjne pamiątki i wydawnictwa. Po zwiedzeniu ekspozycji muzealnych warto obejrzeć elewacje gmachu. Od strony południowej ryzalitu relief, wykonany przez rzeźbiarza Rendorffera, przedstawiający na tle drzew oliwnych i łuku triumfalnego muzy rzeźby, grafiki i malarstwa. Reprezentowały one główne działy pierwotnego muzeum, tj:
Do ostatniej wojny umieszczony był tu niemiecki napis, który można przetłumaczyć: Ten gmach ufundowali szczecińscy obywatele naukom i sztukom pięknym. Od strony północnej ryzalitu herb Szczecina z 1660 r. w otoczeniu dwóch lwów szwedzkich i ze szwedzką koroną. Podobny herb wykonany metodą sgrafitto znajduje się na ścianie zachodniej gmachu. Na frontowej części ryzalitu widoczne są alegorie czterech epok historii sztuki z najwspanialszymi budowlami z tych epok.
Pozostała jeszcze do odwiedzenia plenerowa ekspozycja muzeum od strony pl. Mickiewicza. Następnie zwiedzamy platformę z pawilonami, poniżej gmachu muzeum.
Schodzimy w kierunku rzeźby z 1913 r. Ludwiga Manzla przedstawiającej walkę mitycznego Herkulesa z Centaurem. Na zewnętrznym wieńcu platformy znajdują się herby polskich miast nadmorskich. Poniżej platformy fontanna. Po jej obu stronach rzeźby Jana z Kolna i Jana Wyszaka. |