WYŻSZA SZKOŁA MORSKA (13)

Przechodzimy ul. Komandorską i po kamiennych schodach wchodzimy na taras Wałów Chrobrego, które zbudowano w latach 1902-1921 z inicjatywy nadburmistrza Szczecina Hermana Hakena. Tarasy miały stać się wizytówką Szczecina. Po blisko 100 latach trzeba przyznać, że udało się to w pełni. Liczą one ok. 500 m długości i 19 m wysokości. Ich krawędź obsadzono lipami.

Tarasy uformowano na miejscu Fortu Leopold, powstałego podczas budowy pruskich fortyfikacji nowożytnych w latach 1724-1740. Obok niego znajdowały się trzy bastiony: Panieński, Kaggena i Piotrowy. Prace przy formowaniu tarasów podjęto jesienią 1902 r., a zakończono w 1906 r. (proj. Wilhelm Meyer-Schwartau).

Stoimy przed narożnym gmachem w stylu późnego historyzmu, który powstał na Wałach Chrobrego jako pierwszy (1902-1903; proj. Emil Drews). Zbudowano go w miejscu czworobocznego pałacu - z czterema narożnymi wieżyczkami - wzniesionego przez Filipa II w latach 1612-1616, a zniszczonego podczas wojny trzydziestoletniej. Pierwszym użytkownikiem gmachu były Krajowe Zakłady Ubezpieczeń. Tuż po wojnie mieścił się w nim Główny Urząd Morski i Centralny Zarząd Rybołówstwa Morskiego. W 1962 r. gmach przekazano Państwowej Szkole Morskiej, przekształconej w 1968 r. w Wyższą Szkołę Morską.

Przechodzimy do następnego gmachu z czerwonej cegły, także należącego do Wyższej Szkoły Morskiej. Zbudowany został jako czwarty w kolejności. Jego projektantem był arch. Osterwoldt. Budowę podjęto wiosną 1914, a zakończono w 1921 r. Gmach przejęła Naczelna Dyrekcja Ceł, która w 1923 r. przeniosła się do gmachu przy moście Długim. Po niej budynek przekazano Krajowemu Urzędowi Skarbowemu. W okresie powojennym początkowo mieściła się tu siedziba Zarządu Portu Szczecin. W latach 1962-1968 zajmowała go Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego, obecnie Wyższa Szkoła Morska. Nad portalem głównym kartusz z datą budowy "1914-1921".