BASZTA PANIEŃSKA (11)

Podchodzimy do gotyckiej Baszty Panieńskiej, zwanej Basztą Siedmiu Płaszczy. Ta druga nazwa wiąże się prawdopodobnie z legendą.

Książę Bogusław X zlecił uszycie 7 płaszczy dla swojej ukochanej żony Anny Jagiellonki. Krawiec rzekomo nie wywiązał się ze zlecenia, za co uwięziono go w baszcie.

Baszta zbudowana została na początku XIV w. podczas budowy średniowiecznych obwarowań. Liczy 9 m średnicy zewnętrznej i 3,6 m wewnętrznej. Posiada 3 kondygnacje, dolną piwniczną o wysokości 4,7 m, parterową o wysokości 4,4 m i na I piętrze liczącą 2,5 m wysokości. Do 1723 r. w baszcie więziono skazańców. Z czasem szczelnie zabudowano ją kamienicami i wręcz zapomniano o niej. Odsłonięta została po uprzątnięciu wojennych gruzów na Podzamczu. Po odrestaurowaniu przez pewien czas pełniła różne funkcje użytkowe.

Mury średniowieczne liczyły 2510 m, w tym 610 m nad Odrą. Posiadały 4 bramy główne: Młyńską, Świętego Ducha, Passawską i Panieńską. W XV w. bramy przebudowano, dodając tzw. przedbramia.

Obok bram obwarowania posiadały 7 baszt okrągłych, 14 kwadratowych, 1 sześciokątną i 15 półbaszt, tj. baszt otwartych. Od strony Odry znajdowało się kilka furt wodnych. Wokół murów przebiegała fosa wodna o głębokości 30-35 łokci, szerokości dna ok. 57 łokci, a przy górnej krawędzi ok. 80 łokci. Mury średniowieczne zburzono po wybudowaniu obwarowań nowożytnych w latach 1724-1740, tj. na początku panowania pruskiego. Resztę rozebrano po 1873 r. przy całkowitej likwidacji wszelkich fortyfikacji.

Ze średniowiecznych murów pozostała do dziś Baszta Panieńska i wspomniany wcześniej fragment muru obronnego przy kościele św. Jana Ewangelisty.