KOŚCIÓŁ ŚW. JANA EWANGELISTY (5)

Przed nami okazała bryła gotyckiego kościoła. W 1240 r. do Szczecina przybyli z Westfalii franciszkanie i dla nich książę Barnim I Dobry ufundował kościół oraz klasztor św. Jana Ewangelisty. Początkowo zbudowano drewniane, później ok. 1325 r. murowane prezbiterium z cegły. W drugiej połowie XIV w. powstał główny trójnawowy korpus kościoła. Na przełomie XV i XVI w. wnętrze pokryto polichromią. Kościół posiada niewielką sygnaturkę z dzwonem. Podczas głoszenia przez zwolenników Lutra nowych nurtów religijnych franciszkanie w 1525 r. opuścili Szczecin, a kościół przejęli protestanci. W czasie okupacji francuskiej (1806-1813) kościół zamieniono na magazyn, po czym z uwagi na zagrożenie zawaleniem został zamknięty. W 1856 r. klasztor zburzono.

Na początku lat trzydziestych XX w. świątynię poddano gruntownemu remontowi. Po zniszczeniach wojennych kościół został odrestaurowany i w 1957 r. przekazany oo. pallotynom. Świątynia po odbudowie zachowała charakter halowy.

W kościele warte uwagi są:

• prezbiterium z fryzem winnej latorośli,
• siedmioboczna absyda zbudowana na planie dziesięcio boku,
• łuk tęczowy z laskowaniem zakończonym wspornikami figuralnymi, tzw. służkami,
• polichromia z XV i XVI w. przedstawiająca chłopca z herbem Szczecina - głową gryfa, Najświętszą Marię Pannę w otoczeniu świętych, mistyczne zaślubiny św. Katarzyny i sceny z biskupem przy ołtarzu,
• naścienna płyta nagrobna Henriciusa i Gertrudy Rabenstorpów z 1378 r. i wmurowana w posadzkę płyta Beningny Schenings z 1676 r.

Pozostałe wyposażenie pochodzi z okresu powojennego. W latach 1982-1985 wybudowano zespół mieszkalnoduszpasterski wg projektu arch. Stanisława Latoura. Obiekt przylegający do gotyckiego kościoła dobrze harmonizuje z otoczeniem. Wiosną 1993 r. dokonano w nim otwarcia klubu ludzi morza "Stella Maris".