2.1     Sieć Wodociągowa

Obecnie system wodociągowy Szczecina stanowi zintegrowany układ ciśnieniowo - grawitacyjny zasilany z 6 ujęć wód podziemnych i 2 ujęć wód powierzchniowych (jedno z nich stanowi rezerwę). Łączna zdolność produkcyjna ujęć wynosi około 170 tys. m³/d, jednakże nie jest ona w pełni wykorzystywana, gdyż w okresie letnim szczytowe rozbiory wynoszą około 125 tys. m³/d. W 1999 r. rekordowy pobór wody wystąpił 4.08.1999 r. i wyniósł 132 668 m³/d. Pomimo to w okresie letnim występują niedobory wody w osiedlach północnych, spowodowane niedostatkami sieci. W chwili obecnej trwa realizacja inwestycji północna magistrala Warszewo - Mścięcino, która umożliwi poprawę zasilania w wodę północnych dzielnic Szczecina.

Całkowita długość sieci wodociągowej wynosi 980,1 km, z czego 170,1 km stanowią przewody magistralne, sieć rozdzielcza 533,3 km i przyłącza 276,7 km. Przeważają przewody żeliwne i stalowe, procentowy udział poszczególnych materiałów w sieci przedstawia poniższy wykres:

Sieć wodociągowa jest w znacznym stopniu zużyta, większość przewodów ma ponad 20 lat.

W systemie wodociągowym w lewobrzeżnej części miasta znajduje się łącznie 9 pompowni, w tym 3 przy zakładach produkcji wody. Ponadto pracuje tutaj 7 hydroforni. W części prawobrzeżnej Szczecina eksploatowane są 4 pompownie, w tym 1 przy ZPW oraz 1 hydrofornia.

W lewobrzeżnej części miasta, poza 3 zbiornikami wody uzdatnionej przy ZPW, znajdują się 2 zbiorniki wyrównawcze. W części prawobrzeżnej Szczecina eksploatowane są 2 zbiorniki wyrównawcze i 1 zbiornik przy ZPW. Łączna pojemność zbiorników wynosi około 55 tys. m³. Sieć wyposażona jest także w około 30 tys. zasuw i 6 tys. hydrantów.